We fell into a special mood on those nights off the Zinc Cliffs: gay, but with a touch of suspense, as if inside our skulls, instead of the brain, we felt a fish, floating, attracted by the Moon. And so we navigated, playing and singing. The Captain’s wife played the harp; she had very long arms, silvery as eels on those nights, and armpits as dark and mysterious as sea urchins; and the sound of the harp was sweet and piercing, so sweet and piercing it was almost unbearable, and we were forced to let out long cries, not so much to accompany the music as to protect our hearing from it.
from “The Distance of the Moon”
เมื่อวานผมได้หนังสือรวมเรื่องสั้นในชุด “Cosmicomics” ครบทุกเรื่องของ”อิตาโล คัลวิโน่”มา ซึ่งหนังสือเล่มนี้มีเรื่องที่แปลเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรก 7 เรื่องแปลโดย Martin McLaughlin รวมกับ “Cosmicomics” และ “T zero” (หรือ Time and The Hunter) ที่ William Weaver แปลและรวมกับ 4 เรื่องที่ Tim Parks แปลจาก “Numbers in the dark and other stories” ซึ่งรวมเรื่องสั้นชุดนี้เป็นเรื่องสั้นเชิงทดลองของคัลวิโน่ ที่ผมประทับใจคือพระเอกหลายเรื่องในเล่มนี้ชื่อกวนตีนมาก ชื่อ “Qfwfq” ซึ่งอ่านออกเสียงไม่ได้ถ้าให้แปลเป็นไทยคงจะแปลได้ว่า “ๆดไดๆ” หรือ “ฟหกหฟ” อะไรประมาณนี้ ส่วนตัวเรื่องก็จะแปลก ๆ เหมือนพวกการ์ตูนเว่อร์ ๆ แต่มีหลักวิทยาศาสตร์ปนตัวอย่างเช่นเรื่อง “ระยะห่างของดวงจันทร์” เป็นเรื่องที่เอาหลักของแรงโน้มถ่วงมาเล่น ระหว่างแรงดึงดูดของดวงจันทร์และโลก ความรักความอิจฉาความหึงหวง ฯลฯ จะเล่าตอนเริ่มของเรื่องให้ฟัง “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ดวงจันทร์ยังอยู่ใกล้โลกมาก ๆ เวลาที่ดวงจันทร์ลอยมาใกล้ผาสังกะสีจะเป็นตำแหน่งที่ดวงจันทร์ใกล้โลกมากที่สุด แล้วตอนนั้นพวก Qfwfq กัปตัน Vhd Vhd เมียกัปตัน ญาติหูหนวกของ Qfwfq และ little Xlthlx จะลอยเรือมาใต้ดวงจันทร์แล้วพาดบันไดแล้วปีนไปดวงจันทร์เพื่อไปเก็บนมที่ดวงจันทร์ ที่ตลกก็คือพวกเขาสามารถลอยได้ถ้าอยู่ในตำแหน่งสมดุลของแรงดึงดูดระหว่างดวงจันทร์กับโลก สนุกดีน่ารักดี คัลวิโน่บรรยายเก่งมากเห็นภาพเป็นการ์ตูนเลย
I still look for her as soon as the first sliver appears in the sky, and the more it waxes, the more clearly I imagine I can see her, her or something of her, but only her, in a hundred, a thousand different vistas, she who makes the Moon the Moon and, whenever she is full, sets the dogs to howling all night long, and me with them.
also from “The Distance of the Moon”
จะว่ากันตรง ๆ แล้วแม้ว่า “Cosmicomics” ไม่สนุกและไม่โด่งดังเท่านิยายไตรภาค”Our Ancestors” หรือนิยายที่เป็นแรงบันดาลใจของในเหล่าสถาปนิก-นักออกแบบอย่าง “Invisible Cities” หรือนิยายที่เป็นชิ้นเอกที่โคตรสนุกและกวนตีนของเขาคือ “If on a Winter’s Night a Traveller” (เล่มนี้มีแปลไทยชื่อ “หากค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาว นักเดินทางคนหนึ่ง” ซึ่ง “หากค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาวฯ” เป็นหนังสือที่ผมรักมากที่สุดเล่มหนึ่ง) แต่แฟนคัลวิโน่อย่างผมก็ดีใจที่ได้เห็นหนังสือเล่มใหม่(ปกแข็ง)ของคัลวิโล่ที่ว่างขายที่ชั้นหนังสือในช่วงชีิวิตการอ่านของผม =D
ปล. เรื่อง “The Distance of the Moon” น่ารักจนมีคนเอาไปแต่งเพลง, มีคนเอาไปทำเป็นเกม เกมน่ารักมากมี 9 ending, มีคนเอาไปทำ Thesis ด้วยเป็น Animation มีหลายคนหลาย Version.